คุณเคยรักคนที่ใช่ ในวันที่ผิดหรือเปล่า
เคยได้ยินมาว่า . . . คนเราเลือกเกิดไม่ได้
แต่เลือกทางดำเนินชีวิตได้ แต่คนเราบางครั้งเมื่อตัดสินใจอะไรไปแล้ว
ต้องรับผิดชอบมันและย้อนคืนมาไม่ได้ เหมือนดั่งเช่นความรัก หากเรา . . .
เกิดไปรับผิดชอบใครสักคนในวันที่ไม่เหมาะสม เพียงเพื่อให้ใครคนใดคนหนึ่งสบายใจ
แต่เมื่อมาถึงวันที่เหมาะสมเราเกิดไปเจอคนที่ใช่ แต่กลับทำอะไรไม่ได้เพราะเราต้องรับผิดชอบ
กับเรื่องที่เรารับปากว่า จะรับผิดชอบแล้ว เหมือนกับที่เค้าพูดกันว่า
สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา คือชีวิตเรา...
สิ่งที่มีค่าที่สุดใน เรา คือหัวใจ เรา...
อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ใคร
อย่าเอาใจ ทั้งใจ ไปให้ใครคนเดียว
อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุด และดีที่สุดของเราไปให้ใครดูแล
เพราะไม่มีใคร...ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง
อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคนๆ เดียว
คน แคบเท่านั้นที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว
เราสามารถรักใครต่อใครได้มากมาย
ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก
รักต่างแบบ...ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน
แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่ง...คนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย และไม่เห็นต้องเจ็บเจียนตาย
ถ้าเรามั่นใจ ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้นเต็มที่แล้ว
อากาศร้อนอบอ้าว ออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศหนาวขาด ออกมาหาอุ่นไอลมหนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกับมัน
ก็เหมือนความรัก อยากรู้ว่ารสชาติเป็นไง
ก็ต้องไปสัมผัสกับมัน แต่อย่าทรมานตัวเอง
ด้วยการยืนตากแดดนานๆ หรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ว่าร้อนนัก...ก็หลบที่ร่ม ถ้ารู้ว่าหนาวนัก...ก็ก่อเตาผิง
ถ้าเธอรู้จักรัก แสงแดดจะทำให้เธออุ่น ลมหนาวจะทำให้เธอหลับสบาย
ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม...หากเรารู้จักที่จะรักมันให้ถูก